لوکوربوزیه:

من ترسیم کردن را به حرف زدن ترجیح می دهم،

زیرا ترسیم کردن سریع تر است و مجال کمتری برای دروغ

گفتن باقی می گذارد.



تاريخ : شنبه پنجم بهمن 1392 | 10:47 | نویسنده : ...... |
 

 http://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1391/5/10/196482_714.jpg

باغ ايراني بيشتر حاكي از نياز هاي روحي انسان است.از زمان‌هاي قديم بخش اساسي از زندگي ايران و معماري آن بوده و در موجوديت آتشكده‌هاي بزرگ و تقويت نمادين آنها، سهم داشته است. از زمان سومريان، باغ، معبد و قصر سلطنتي را احاطه ميكرد. بي‌شك باغ در چنين اقليم خشكي همه چيز از آسايش و زيبايي داشت تا عرضه كند. ولي هنگاميكه مبارزه به خاطر زنده ماندن بيش از لذت شخصي اهميت داشت. اين يك موضوع فرعي بود. از آنجا كه همه چيز را از مشيت خداوند مي‌دانستند. ايرانيها از قديم الايام به ساختن باغ و باغچه در حياطها و دور و بر خانه ها علا قه ي خاصي داشتند.شايد خاطره ي ميهن اصلي و خاستگاه قوم آريا منشأ اين علاقه بوده است. آنها باغچه هايي را كه در اطراف بنا مي ساختند « په اره دئسه» مي ناميدند.فرامانروايان شهر هاي داخل ايران،يا شهرهاي قلمرو شاهنشاهي ايران در خارج،همه ملزم به ساختن چنين باغچه هايي بوده اند. مثلاُ يكي از اين په اره دئسه ها يا پرديس ها در تخت جمشيد بود كه خشايار شاه در هنگام بر شمردن نام بناهايي كه ساخته ، از آن ياد كرده است.(باغ ايراني،محمد كريم پير نيا)

http://images.hamshahrionline.ir/images/position36/2011/1/bagh-2710-mm.jpg

 چهار قرن و نيم پيش از ميلاد، در ليسريا باغي زيبا و بزرگ وجود داشته است كه بنام پاراديس معروف بوده است. باغ‌هاي معلق بابل نيز كه بوسيله بخت‌النصر بخاطر همسر ايراني وي، دختر فرمانرواي ماد، احداث شده‌اند بر طبق همان اصول طرح پاراديس ايجاد گرديده، به طوريكه از نظمي خاص و الگويي مناسب برخوردار و تا زمان اسكندر هم برجاي مانده بوده‌اند.

  ساخت باغ در كشور ما سابقه اي طولاني داشته و در تمام دورانها به خصوص دوره اسلامي مورد توجه بوده است.باغ ها چند عملكرد داشته اند و در بعضي دورانها باغ هاي عمومي براي گردش و تفريح اهالي ساخته مي شده است.در كتاب پژوهشي در شناخت باغهاي ايران و باغ هاي تاريخي شيراز آمده است:(آيين و كيش قديم ايرانيان به كشاورزي و باغ سازي اهميت خاصي داده،آن را ستايش نموده است چنانكه در ونديداد،فر گرد سوم_فقره ي 33 ميخوانيم كه زر تشت به اهورا مزدا مي گويد:اي آفريننده ي جهان مادي،اي يگانه ي پاك،چهارمين كسي كه زمينه را به منتهي درجه وجد آورد كيست؟اهورا مزدا پاسخ مي دهد، آن كس كه بيشترين مقدار گندم كشت كند و بيشترين سبزيها بكارد و بيشترين درختها بنشاند،كسي كه زمين خشك را آب دهد وزمين  خيس (باتلاق) را بخشكاند وزير كشت ببرد.(آشنايي با معماري اسلامي،محمد كريم پير نيا).

  كوروش كبير در سارد، باغ بزرگي ساخته و به دست خود در آن درخت كاشته شد. گزنفون yenophon در كتاب خود به نام (اكونوميگوس) نقل كرده است كه كوروش شخصاًُ ليزاندر را به تماشاي باغ خود در سارد برده است كه: ليزاندر از مشاهدة زيبايي درخت‌ها، نظم و دقت فواصل آنها و مستقيم بودن رديف‌ها و زاويه‌ها و روايح معطر و متعددي كه هنگام گردش به مشام آن دو مي رسيده، تحسين و تمجيد مي‌كند.باغ‌هاي هخامنشي داراي طرح‌هاي مستطيل دقيق با خيابان‌ها و درختان متقاطع بود. سنگ نگاره‌هاي به جا مانده از دوران هخامنشي با درختان راست قامت، به خوبي اهميت باغ در ميان ايرانيان و نيز نظم هندسي موجود در باغ‌هاي ايراني را نشان مي‌دهند.

  در كتاب فارسنامه ابن‌بلخي كه بين سالهاي پانصد تا پانصد و ده هجري تأليف شده است، سلسله‌هاي پيش از اسلام را بنا به روايت قديم به چهار سلسله بنام پيشواديان، كيانيان، اشكانيان و ساسانيان بر شمرده است، مؤلف اين كتاب، (منوچهر پسر ميشخوريار) را كه هفتمين پادشاه پيشدادي است نخستين كسي مي‌داند كه در جهان به احداث باغ و بستان پرداخته و مي‌نويسد: (آثار او آنست كه اول كسي كه باغ ساخت او بود و رياحين گوناگون كي بر كوهسارها و دشت‌ها رسته بود جمع كرد و بكشت و فرمود تا چهار ديوار گرد آن در كشيدند و آنرا بوستان نام كرده يعني معدن بديها).

  باغ در عصر شاهنشاهي ساسانيان نيز بر پايه اصول گذشته شكل مي‌گيرد: تركيب هندسي منظم، ميان اسة اصلي، خيابان‌هاي عمود برهم و كرت‌هاي راست گوشه، باغ‌ها بسيار وسيع بودند و با دقت طراحي و مراقبت مي‌شدند: گاه نزديك به ٢٥ كيلومتر مربع مساحت داشتند. باغي كه توسط خسروپرويز پس از هفت سال كار ايجاد شد، اصلاحي جسورانه و زيبا در محيط بود.

 در دوران اسلامي، باغ‌هاي انبوهي كاخ را احاطه مي‌كرد و از لحاظ معماري به صورت بخشي از آن در نظرگرفته مي‌شد، به صورتي كه باغ تمامي جوانب اصلي بنا را به صورت قرينه فرا مي‌گرفت. سراسر محوطه به قطعات مستطيلي تقسيم مي‌شد كه از ميان آنها جوي‌هاي كوچكي مي‌گذشت . اين ‌باغ‌ها به پيروي از پيشينيان ايراني ساخته مي‌شدند. از همان سده‌هاي نخستين هجري، باغ‌سازي به شيوة ايراني به فراسوي مرزها مي‌رود و به مرور زمان گسترة خود را وسيع‌تر مي‌كند. باغ‌هاي زيباي آندلسي (الحمرا) و باغ‌هاي باربري كشمير نمونه‌هايي از باغ‌هايي هستند كه تحت تأثير باغ‌سازي ايراني شكل گرفتند. شيوة باغ‌سازي در كشورهاي شرقي از باغ‌سازي ايران الهام گرفته است.(سايت باغ ايراني)در دوره اسلامي نيز ايجاد باغ ها و درخت زارها همچنان مورد علاقه ي ساكنان اين سرزمين كهنسال بوده وعلاوه بر باغ هاي بزرگ و با شكوه بيرون شهرها،چندين سده پديده ي باغسازي در درون و پيرامون شهرها،خاص اين سرزمين بوده است .در دين اسلام كاشتن درخت پسنديده واز بين بردن و قطع بيمورد آن نكوهيده شمرده شده است.(آشنايي با معماري اسلامي،محمد كريم پير نيا) .

 

نظام ساختار پلکانی در باغ ایرانی

 

  بابرشاه از شاهان مغولي حاكم بر هند شيوة باغ‌آرايي ايراني را به سرزمين هند برد و باغ‌هايي در آگرا واقع در شمال هند احداث كرد كه معدودي از آنها تا به امروز موجود است و سپس جهانگير يكي از جانشينان وي چندين باغ در منطقه كشمير ايجاد نمود.

 

  در كتاب تاريخ تمدن ـ عصر ايمان ـ ويل دورانت آمده كه باغ به سبك ايراني مورد تقليد ساير ملل نيز قرار گرفت و هم در بين اعراب و مسلمين و هم در هندوستان رواج يافته است و در قرون وسطي موجب الهام اروپائيان گرديده است. در اروپاي قرون وسطايي كه در شهرها به باغ عمومي و فضاي سبز مفهومي نداشت، بيشتر شهرهاي ايران در محاصرة باغ‌هاي سرسبز و انبوه كه پناهگاهي براي آسايش ساكنان آنها بوده است و از نظر زيبايي، طراوت و داشتن باغ‌هاي بزرگ و بي‌شمار در دنياي آنروز به خود مي‌باليده‌اند.

http://www.magiran.com/ppic/2835/2615/15-1.jpg

 



تاريخ : شنبه هجدهم مرداد 1393 | 22:57 | نویسنده : ...... |
معماری (به انگلیسی: Architecture) یا مهرازی هنر و فن طراحی و ساختن بناها، فضاهای شهری و دیگر فضاهای درونی و بیرونی برای پاسخ هم‌آهنگ به نیازهای کارکردی و زیباشناسانه است.

باید معماری را از مهندسی سازه و ساخت و ساز متمایز ساخت. گرچه بسیاری از بناها (نظیر خانه‌ها و مکان‌های عمومی) کاملا در حیطهٔ دانش معماری‌ست، برخی سازه‌ها و بناهای دیگر (مثل یادمان‌ها، پل‌ها، کارخانه‌ها و غیرو) وجود دارند که در مرزی بین معماری و مهندسی یا معماری و هنر قرار می‌گیرند.



معماری یک هنر اجتماعی‌ست. معماران گاه بناهایی را با ایده‌های شخصی طراحی می‌کنند و حتی می‌سازند، ولی بیشتر ساختمان‌ها با توجه به نیازهای اجتماعی طراحی می‌شوند. معمولا از معماران انتظار می‌رود که یک ساختمان مشخص را در یک مکان مشخص طراحی کنند. در روند ساخت یک ساختمان افراد زیادی درگیر می‌شوند؛ به مقدار زیادی سرمایه و منابع و به تخصص‌های دیگری به جز معمار نیاز است. هم‌چنین قوانین و آیین‌نامه‌های ساختمانی تصمیم‌گیری‌های معمار را محدود می‌کنند.

در طراحی یک ساختمان معمار تصمیم‌گیرندهٔ نهایی‌ست؛ ولی خواست جامعه، قوانین و درخواست‌های کارفرما بر تصمیم‌های او اثر می‌گذارند. اتفاقی مشابه نیز در مورد ظاهر و نمای ساختمان‌ها می‌افتد. حتی امروزه که از تجربه‌های جدید و ناآشنای ظاهری استقبال می‌شود، در بسیاری از شهرها به ویژه شهرهای تاریخی مقرراتی وجود دارد تا ساختمان‌های جدید در قالب شهری جا بیافتند و از یک زبان مشترک ظاهری پیروی کنند.

گرچه محدودیت‌هایی که توسط عوامل بیرونی بر تصمیم‌گیری معمار اثر می‌گذارد در میان بیشتر معماران یک واقعیت پذیرفته شده‌است، ولی در تاریخ معمارهای مهم و معروفی نیز وجود داشته‌اند که بر روی کاغذ و بدون توجه به نیازهای جامعه یا حتی قوانین فیزیک کار کرده‌اند؛ مانند جیوانی باتیستا پیرانسی و آنتونیو سنت-الیا. این نوع معماران گاه به تمسخر معمار کاغذی نامیده می‌شوند.

با این همه نباید خواست اجتماع را به دیدهٔ یک مانع در برابر اهداف هنرمندانهٔ معمار نگریست. بیش‌تر معمارها به این درخواست‌ها به عنوان شرایط طبیعی یک مسیر هنری نگاه می‌کنند.






تاريخ : شنبه پنجم بهمن 1392 | 10:32 | نویسنده : ...... |
.: Weblog Themes By VatanSkin :.